Er is goed nieuws over de witte neushoorns in Afrika: voor het eerst in ruim tien jaar stijgt hun aantal. Eind 2022 liepen op het continent in totaal 23.300 neushoorns rond, een toename van 5,2 procent ten opzicht van het jaar daarvoor.

De aarde is een door en door menselijke planeet is geworden. Wij bepalen hoe rivieren stromen, waar landbouwgewassen groeien, en welke ‘ongerepte natuur’ mag blijven. Overal ter wereld laat de mens zijn vingerafdrukken achter en dat heeft onvoorziene, vaak ongewenste gevolgen. De laatste jaren neemt de biodiversiteit – de verscheidenheid aan levende organismen op onze planeet – drastisch af. We leven in het Antropoceen, het tijdperk van de mens.

Future made laat zien dat mens en dier met elkaar verbonden zijn, onderdeel zijn van dezelfde natuur. Het benadrukt de bewuste, positieve manier van bijdragen aan de natuur, iets waar de mens ook toe in staat is.

Sinds 2019 hebben interieur architect Françoise Braun en Casper Teijgeler hun krachten gebundeld onder de naam Studio Zichtwerk. Françoise heeft de opleiding architectonische vormgeving aan de Academie Beeldende Kunsten in Maastricht gevolgd. Casper heeft een achtergrond als meubelmaker.

Onder de naam Kunstconstructie werken wij sinds 2019 ook als kunstenaars. Nu hebben we besloten om deze twee ondernemingen samen te voegen onder de naam Kunstconstructie.

Hieronder vind je een selectie van ons werk als interieur architecten en als kunstenaars.

Heb je een leuke opdracht die onze creatieve geest uitdaagt of wil je eerst iets meer over ons weten, neem dan contact met ons op.

Bij onze interieur- en ruimtelijke projecten zijn de combinatie van ruimtelijkheid en beleving onze belangrijkste uitgangspunten. Wat is de functie van een ruimte? Hoe verhoudt deze zich tot de omliggende ruimtes of de omgeving? En hoe tot de mensen die de ruimte of het object gaan gebruiken? Waar liggen letterlijk en figuurlijk de mogelijkheden en de ruimte? Deze vragen gaan wij, in samenwerking met de opdrachtgever, onderzoeken. De antwoorden hierop zijn de uitgangspunten voor het ontwerp.

Kunstproject in de openbare ruimte

Tussenruimte is een kunstproject over spelen in de veranderende openbare ruimte in Presikhaaf, een wijk in Arnhem. Bij de kunst van het spelen voor senioren is elkaar ontmoeten op een ongedwongen manier, samen iets doen en een praatje maken, belangrijker dan een spelletje. Dit bleek uit gesprekken met een aantal ouderen. Spelen is van buiten (als je kind bent) naar binnen (als je ouder wordt) gegaan. Naar buiten wordt als je ouder bent meer naar het winkelcentrum gaan: winkels kijken, terrasje pakken, kopje koffie drinken, mensen kijken, mensen ontmoeten en een praatje maken. Dit gaat het beste als daar een aanleiding voor is, iets om samen over te praten. Dat kan iets zijn waar je naar kijkt of iets wat je samen doet. Het geeft een gevoel van samenhorigheid.

Ongedwongen ontmoeting

Mensen zijn voor het kunstproject persoonlijk uitgenodigd om op een bepaalde dag, op een bepaald tijdstip naar een plek in Presikhaaf te komen. Eén persoon nodigt drie mensen uit door middel van een brief. Ook zij nodigen op hun beurt weer drie mensen uit die elk weer elk drie mensen uitnodigen. Het geeft een bepaalde veiligheid om ook daadwerkelijk te gaan, er komen immers vrienden van vrienden.

Samenhorigheid door te doen

Tijdens de bijeenkomst is er een terras gemaakt rond een bestaand bankje ergens in de wijk. De mensen worden hier welkom geheten met een kopje koffie. Het gevoel van samenhorigheid, elkaar snel en makkelijk leren kennen wordt bewerkstelligd door een workshop zonder ambitie of oordeel. Iets wat iedereen kan: een workshop lachen. Dit lachende geluid van de mensen wordt opgenomen.

Vastlegging van een verdwenen moment

Tijdens Tussenruimte zal op twee plekken (dezelfde plekken als waar de bijeenkomsten zijn gehouden) het kunstwerk te ervaren zijn voor bezoekers. Het werk bestaat uit een bestaand bankje en de sporen die de bijeenkomst heeft achtergelaten. Het geluid van de bijeenkomst (lachende mensen) en de plattegrond van het terras op de grond getekend. Het geluid zal soms niet te horen zijn en soms wel. Zo komt de plek soms tot leven en is voor mensen die er zijn een aanleiding is om een praatje met elkaar te maken.

We Where here is onderdeel van het project Tussenruimte
Uitvoering i.s.m. Daphne Questro (lachworkshop) en Casper Teijgeler (geluid)
Opdrachtgever : Kunstbedrijf Arnhem | stichting Beleven
2010

Community Art

Multi Me is een community art project over verschillende identiteiten voor in het trappenhuis van de flat Douglas. Een installatie van fotografie en poëtische teksten met uitspraken waarom de identiteit zo belangrijk voor ze is. Elke verdieping krijgt zijn eigen identiteit. Zo wordt het trappenhuis, een semi openbare ruimte, meer eigen. Een ruimte die eigenlijk van niemand is maar waar wel door iedereen dagelijks gebruikt wordt.

Soms doen ze iets menselijks zoals tikkertje spelen

Verschillende identiteiten

Iedere mens heeft verschillende identiteiten in zich, die deel maken uit van wie je bent. In sommige situaties is een bepaalde identiteit belangrijk, soms ook niet. Over het algemeen zorgt het voor verbondenheid met mensen die dezelfde identiteit hebben. In de flat Douglas met zijn 100 woningen wonen mensen met dezelfde identiteit. Vaak weten zij dit niet van elkaar en kennen zij elkaar niet. Op een aantal zaterdagen hebben we mensen met dezelfde identiteit zoals mensen met een huisdier, een tatoeage of een muziekinstrument, gevraagd om beneden bij elkaar te komen.

Ze is mooi van lelijkheid

Ontmoetingen

Zo hebben mensen met dezelfde identiteit elkaar ontmoet. Tijdens de ontmoeting van de mensen die een muziekinstrument bespelen is door een aantal bewoners bedacht om samen een band te beginnen. Deze band heeft voor het eerst opgetreden tijdens de officiële opening van het kunstproject. Elke verdieping krijgt een eigen identiteit terwijl de mensen met die identiteit verspreid over de verschillende verdiepingen van de flat wonen. Zo ontstaat er een verbondenheid met een verdieping die als fysieke gebruiksroute niet de jouwe is. En wordt het trappenhuis meer van iedereen.

Niet dagelijks zichtbaar hem meer maakt van mij

Multi me Flat Douglas, Aristotelesstraat Apeldoorn
Opdrachtgever : Woningcorporatie De Goede Woning, Apeldoorn
2009 – 2010